بدون شک غيبت آخرين حجّت الهي، حضرت مهديعليه السلام، پديدهاي است که به اين صورت هرگز در تاريخ اتفاق نيفتاده و طبيعي است که ذهن جست و جو گر انسان، همواره اين پرسش را مطرح کند که چرا چنين رخدادي به وجود آمده است؟
در پاسخ به اين پرسش به برخي از حکمتها و علتهاي اين رويداد، با استفاده از کلام معصومين عليه السلام اشاره ميشود
در ابتدا گفتني است که پنهان زيستي آخرين ذخيره الهي، به طور قطع از اسرار خداوندي است که پرنده انديشه و فکر را توان پرواز تا آن قله رفيع نيست و اگر در اين راه توفيقي رفيق گردد، به يمن انفاس قدسي مقربان درگاه حقائمه معصومينعليهم السلام است که گاه گوشهاي از آن پرده رازها را به کناري زده، در حد ظرفيت مخاطب و فهم او، حقايقي را آشکار ساختهاند
رسول گرامي اسلامصلي الله عليه وآله حقيقت سرّ بودن اينامر را چنين بيان فرمودهاست:
يا جابِرُ! اِنَّ هَذا الاَمْرِ اللَّهِ وَسِرٌّ مِنْ سِرِّ اللَّهِ مَطوِيٌ عَنْ عِبادِاللَّهِ، فَاِيّاکَ وَالشَّکَّ؛ فَاِنَّ الشَّکَّ فِي اللَّهِ کُفْرٌ
«اي جابر! همانا اين امر؛ امري است از امر خداوندي و سِرّي است از سِرّ خدا که بر بندگان او پوشيده است. پس بر حذر باش که دچار ترديدنشوي. همانا شک درباره خدا کفراست».
امام صادقعليه السلام اين حقيقت را چنين تبيين فرمودهاند: اين امر، امري از امر خدا و سرّي از سرّ خدا و غيبي از غيب خدا است و زماني که ميدانيم خداوند بزرگ مرتبه حکيم است، تصديق ميکنيم که همه کارهاي او از روي حکمت است؛ گرچه علتآنکارها بر ما روشننباشد
.jpg)
